آشنایی با شاخص GDP


هنگامی که یک گزارش GDP منتشر می شود، بازارها تمایل به حرکت قابل توجهی دارند و نوسانات بر اساس میزان تفاوت نتیجه واقعی با پیش بینی های پیش بینی شده افزایش می یابد.

شاخص تورمی PCE چیست؟ معرفی کامل هزینه های مصرف شخصی

در بازار تجارت ارزهای بین المللی فارکس روش های متفاوتی برای تحلیل دارایی های موجود در مارکت وجود دارد. این روش های بسیار ارزشمند شامل: تحلیل تکنیکال، تحلیل فاندامنتال، تحلیل روانشناسی مارکت و غیره می باشد.

تحلیل فاندامنتال یا همان بنیادی، در واقع به عوامل تاثیرگذار بر بازار به صورت ریشه ای تر می پردازد. برخی از این عوامل بسیار مهم شامل: داده های اقتصادی کشورهای دارای اقتصاد با ثبات، سیاست های دولت، برنامه های آینده کشور، شاخصهای اقتصادی، عملکرد دولتمردان، تحولات ژئوپلیتیکی و در کل اقتصاد کلان می باشد.

کار اصلی اقتصاد کلان، بررسی شاخص هایی مثل: نرخ بهره، تورم و سطح عمومی قیمت ها، تولید ناخالص داخلی، اشتغال و بیکاری، رشد اقتصادی، تراز پرداختها و غیره می باشد.

حال قصد داریم ببینیم که واقعا امریکایی ها پولشان را کجا و برای چه چیزهایی هزینه می کنند؟

در یکی دیگر از سری مقالات مهم و ارزشمند وبسایت دنیای ترید می خواهیم تا شما را با یکی از شاخص های مهم اندازه گیری تورم در امریکای امروز، آشنا کنیم.

تورم چیست؟

یکی از کارهای اقتصاد کلان، بررسی و اندازه گیری تورم یا همان Inflation است. اقتصاددانان این کار را با استفاده از نماگرهای تورم یا Inflation Indicators انجام می دهند. ولی فراموش نکنید که ابزار آنها ممکن است از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد.

خیلی ساده به افزایش همه جانبه، گسترده و پایدار متوسط قیمت ها، تورم گفته می شود. به زبانی دیگر تورم، افزایش بی رویه و ادامه دار در سطح عمومی قیمت ها است.

البته چیزهایی وجود دارد که شامل تورم نمی شود مثل: شوک های اقتصادی که باعث افزایش کوتاه مدت قیمت کالاها می شود و یا بالا رفتن تولید ناخالص داخلی که موقتا باعث افزایش قیمت ها می شود و غیره.

نرخ تورم چیست؟

حال که با تعریف تورم آشنا شدید، بد نیست کمی هم درباره مفهوم نرخ تورم بدانید. در حقیقت به مقدار افزایش یا کاهش سطح عمومی قیمت ها در یک دوره مشخص، نرخ تورم می گویند.

نرخ تورم، شاخصی برای نمایش ارزش پول و قدرت خرید در یک بازه زمانی است. برخی کشورهای قدرتمند، نرخ تورم را از طریق محاسبه قیمت های هفتگی، ماهانه و سالانه برای یک سبد پایه، اندازه گیری می کنند.

معمولا نهادی که این کار را انجام می دهد، بانک مرکزی است.

عوامل موثر بر تورم

تورم در هر اقتصادی با توجه به زمان و شرایط گوناگون به شکل های مختلفی نمود پیدا می کند. به طور معمول تورم، ناشی از افزایش هزینه های تولید یا افزایش تقاضا برای محصولات و خدمات است. در ادامه شما را با برخی از چیزهایی که باعث به وجود آمدن تورم می شوند، آشنا خواهیم کرد.

تورم ناشی از فشارهای هزینه

هر گاه اقتصادی با رشد هزینه های تولید و یا افزایش قیمت عوامل تولید روبرو شود، آنگاه این مساله می تواند عاملی در جهت پدید آمدن تورم به حساب آید.

دلایل گوناگونی از جمله افزایش قیمت مواد خام، افزایش قیمت نیروی کار به سبب قدرت گرفتن اتحادیه های کارگری و افزایش قیمت سرمایه به دلیل نفوذ بنگاههای اقتصادی بزرگ، به تورم هزینه نسبت داده می شود.

تورم ناشی از پیشی گرفتن تقاضا از عرضه (تورم تقاضا)

هر گاه در اقتصادی تقاضای کل بر عرضه کل پیشی بگیرد، این مازاد تقاضا بر عرضه کنونی، باعث رشد سطح عمومی قیمت کالاها و خدمات می شود. بدین شکل اقتصاد با تورم تقاضا روبرو می شود.

تورم به دلیل افزایش در بخش خاصی از اقتصاد

هر زمان که بخشی از اقتصاد با افزایش سطح عمومی قیمت ها روبرو شود، می تواند به دیگر بخش های جامعه فشار تورمی وارد کند.

تورم ناشی از بنیادهای اقتصادی

گاهی اوقات در برخی از کشورهای در حال توسعه به دلیل ویژگی های بنیادی و ساختاری اقتصاد، تورم به وجود می آید. مثلا اگر کشوری برای واردات به کشور دیگری وابستگی داشته باشد، این وابستگی می تواند یک تورم وارداتی به وجود آورد.

تورم ناشی از سیاست های مالی انبساطی

توجه داشته باشید که بین سیاست های پولی انبساطی و سیاست های مالی انبساطی، تفاوت عمده ای وجود دارد.

اعمال سیاست های مالی انبساطی توسط دولت ها می تواند میزان درآمد اختیاری را هم برای مشاغل و هم برای مصرف کنندگان افزایش دهد.

به عنوان مثال اگر دولت مالیات‌ها را کاهش دهد، کسب‌وکارها ممکن است آن را صرف بهبود سرمایه، پاداش کارکنان یا استخدام‌های جدید کنند. حتی مصرف کنندگان نیز ممکن است کالاهای بیشتری را خریداری کنند.

دولت همچنین می تواند با افزایش هزینه پروژه های زیربنایی، اقتصاد را تحریک کند. تمام این موارد می تواند منجر به افزایش تقاضا برای کالاها و خدمات شود که در انتها منجر به افزایش سطح عمومی قیمت ها و در کل تورم می شود.

شاخص تورمی مخارج مصرف شخصی یا PCE چیست؟

از آنجا که خانوارها به عنوان یکی از اساسی ترین اجزای الگوی مدور اقتصاد می باشند، انتخاب و تصمیمات آنها درباره میزان مصرف، یکی از مهمترین یا شاید مهمترین بخش تفسیرهای اقتصادی را در بر می گیرد. از این پس، به جای کلمه خانوارها از اصطلاح مصرف کنندگان استفاده می کنیم.

مصرف کنندگان قسمت عمده ای از درآمدهای خود را در طی سال به مصرف تخصیص می دهند. مصرف تقریبا 70 درصد تولید ناخالص داخلی امریکا را در بر می گیرد. از این رو نقش مصرف و برنامه ریزی مخارج مصرف کنندگان در اقتصاد بسیار مهم است.

در ایالات متحده دو معیار متداول برای سنجش تورم وجود دارد: 1- شاخص تورم مصرف کننده یا همان CPI و 2- شاخص قیمت هزینه های مصرف شخصی (PCE).

اولی توسط اداره آمار کار در امریکا و دومی توسط دفتر تحلیل اقتصادی منتشر می شود.

شاخص قیمت مصرف شخصی که به شاخص PCE مشهور است، تغییرات قیمت کالاها و خدمات خریداری شده توسط مصرف کنندگان در ایالات متحده را ارزیابی می کند. در واقع از شاخص PCE به منظور ثبت تورم از طیف وسیعی از هزینه های مصرف کنندگان و بازتاب رفتار آنها استفاده می شود.

شاخص قیمت PCE در تحلیل های اقتصاد کلان و به منظور پیش بینی آینده قیمت ها استفاده می شود. این شاخص در امریکا ماهانه و توسط دفتر آمار وزارت بازرگانی یا همان دفتر تحلیل های اقتصادی (BEA) منتشر می شود.

شاخص دیگری نیز به نام شاخص اصلی یا خالص قیمت مصرف شخصی (Core PCE) نیز وجود دارد که قیمت مواد غذایی و انرژی ها را حذف کرده است. این شاخص، تورم را خیلی بهتر و واضح تر تشخیص می دهد. دلیل آن هم این است که مواد غذایی و انرژی ها نوسانات زیادی را در این شاخص به وجود می آورند.

مقامات بانک مرکزی امریکا برای تعیین سیاست های پولی کلان خود از این شاخص استفاده می کنند.

نحوه اندازه گیری تورم هزینه های مصرف شخصی (PCE)

شاخص PCE هر ماه بر اساس داده های BEA درباره هزینه های مصرف شخصی از طیف گسترده ای از منابع ارزیابی می شود. برخی از این منابع عبارتند از:

  • گزارش های آماری از اداره سرشماری ایالات متحده و سایر سازمان های دولتی
  • گزارش های سازمان اداری و نظارتی
  • گزارش های سازمان های خصوصی مانند انجمن های تجاری

BEA در تجزیه و تحلیل خود، کالاهای مصرفی و خدمات مصرفی را به سه دسته تقسیم می کند:

کالاهای بادوام: اقلامی که سه سال یا بیشتر عمر می کنند، مانند اتومبیل و کامیون، اثاثیه و تجهیزات خانگی، کالاهای تفریحی و وسایل نقلیه.

کالاهای بی دوام: اقلامی که کمتر از سه سال عمر می کنند، مانند غذا و نوشیدنی، پوشاک، بنزین و سایر محصولات انرژی.

خدمات: مواردی مانند مسکن، مراقبت های بهداشتی، حمل و نقل، خدمات تفریحی، رستوران ها، اقامتگاه ها، خدمات مالی و بیمه.

نرخ تورم PCE با جمع کردن مقادیر دلاری همه کالاها و خدمات در سبدی از کالاها و خدمات و مقایسه کل آنها با ارقام ماه قبل محاسبه می‌شود.

ضمنا در جریان باشید که برخی از قیمت ها باید بر اساس تخمین ها و برآوردها تنظیم شوند زیرا داده های مورد نیاز برای محاسبه فقط به صورت فصلی جمع آوری می شوند، در حالی که تورم PCE ماهانه منتشر می شود.

تمام داده‌های مخارج مصرفی با ارزش دلاری که در نظرسنجی‌ها و گزارش‌های آماری مختلف که در بالا ذکر شد جمع‌آوری می‌شوند و سپس بر اساس تعدیل‌های فصلی و شاخص‌های قیمت ماهانه مختلف، با مقادیر دلار فعلی تنظیم می‌شوند.

BEA داده‌ها را از طریق یک کاهش‌ دهنده قیمت، نسبتی از ارزش همه کالاها و خدمات تولید شده در یک سال خاص با قیمت‌های جاری به قیمت‌هایی که در طول یک سال پایه حاکم بوده را ساده می‌کند تا شاخص ماهانه PCE را بدست آورد.

اهمیت شاخص مصرف شخصی

شاید برای شما نیز این سوال پیش بیاید که چرا شاخص هزینه های مصرف شخصی مهم است؟

PCE نشان می دهد که خانوارها چقدر برای مصرف فوری در مقابل پس انداز برای آینده هزینه می کنند. در حقیقت سطوح مصرف بالاتر به رشد تولید ناخالص داخلی بیشتر در کوتاه مدت تبدیل می شود.

از سوی دیگر، نرخ پس‌انداز بالاتر برای سلامت اقتصادی در بلندمدت مفید است. بانک ها نیز از این پس اندازها برای تامین وام های مسکن و سرمایه گذاری های تجاری استفاده می کنند.

جالب تر اینکه اقتصاددانان با نگاه به گزارش PCE، عادات و رفتارهای مصرف کنندگان را بررسی و درک می کنند. به عنوان آشنایی با شاخص GDP مثال، این شاخص نشان می دهد که چگونه الگوهای خرید در پاسخ به افزایش شدید قیمت ها تغییر می کند.

این مساله اغلب زمانی اتفاق می افتد که قیمت بنزین افزایش یا کاهش می یابد. به این ترتیب، PCE کشش تقاضا را نشان می دهد. مثلا هنگامی که تقاضا برای یک کالا یا خدمات کشش دارد حتی اگر قیمت فقط کمی افزایش یابد، مردم خریدشان را کاهش می دهند.

مزایا و معایب شاخص هزینه های مصرف شخصی

همانطور که مشاهده نمودید، داده‌های مخارج مصرف شخصی نگاهی اجمالی به وضعیت اقتصاد ارائه می‌دهد. زمانی که مردم بدون ترس و نگرانی در حال هزینه کردن پول های شان هستند، یعنی عملکرد اقتصاد خوب است. زمانی که مردم در حال کاهش هزینه های شان هستند یعنی مشکلی در اقتصاد به وجود آمده است.

مزیت های شاخص PCE

این شاخص آن طور که شاخص CPI یا همان شاخص قیمت مصرف کننده برای کل جامعه آشنا است، شناخته شده نیست. در حالیکه شاخص CPI از نظرسنجی های خانواده ها که توسط اداره آمار کار (BLS) برای تعیین مسیر قیمت ها ایجاد شده استفاده می کند، ولی شاخص قیمت PCE فراتر از آن عمل می کند.

دلیل آن هم این است که در حالیکه شاخص PCE تولید ناخالص داخلی را نیز در نظر می گیرد، داده هایش را مستقیما از کسب و کارها و موسسات دریافت می کند.

شاخص قیمت PCE طیف وسیع تری از کالاها و خدمات به ویژه آنهایی که توسط همه خانوارها در سراسر کشور خریداری می شوند را در نظر می گیرد. CPI فقط برای خانوارهای شهری در نظر گرفته می شود.

شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی نیز در مقایسه با CPI که تحت تأثیر تغییرات عمده قیمت در برخی محصولات مانند بنزین است، نوسانات کمتری دارد. شاخص PCE در واقع هرگونه نوسان را هموار می کند.

یکی دیگر از ویژگی های شاخص قیمت مصرف شخصی این است که PCE شاخص مورد علاقه و مقیاس سنجش تورم توسط مقامات فدرال رزرو امریکا است. آنها در تدوین سیاست های پولی خود نگاهشان به نوسانات شاخص PCE است.

معایب شاخص PCE

درست است که PCE شاخص مود علاقه فدرال رزرو است ولی این شاخص نیز دارای معایبی نیز می باشد. یکی از معایب آن این است که تولید ناخالص داخلی را در بر می گیرد. گزارش GDP گزارشی است که فقط به صورت سه ماهه اندازه گیری و منتشر می شود.

اما PCE هر ماه توسط اداره وزارت بازرگانی امریکا (BEA) منتشر می شود. این آژانس باید شکاف موجود را با گزارش خرده فروشی پر کند.

یکی دیگر از معایب شاخص قیمت هزینه های مصرف شخصی این است که بسیار گسترده است. در واقع شاخص PCE تمام اطلاعات خانواده ها، سایر نهادها مانند سازمان های غیرانتفاعی، دولت ها و شرکت ها را در بر می گیرد.

ولی شاخص CPI فقط داده هایی را که مستقیما از مصرف کنندگان دریافت می کند انتشار می دهد.

تفاوت شاخص های cpi و pce و ppi

اجازه دهید تا ابتدا کمی به چیستی شاخص CPI و PPI بپردازیم تا بهتر بتوانیم آنها را با شاخص PCE مقایسه کنیم.

امریکایی ها به وسیله شاخص های متفاوتی تورم را اندازه گیری می کنند: شاخص CPI، شاخص PCE، شاخص PPI و تولید ناخالص داخلی یا همان GDP.

شاخص CPI چیست و چگونه محاسبه می شود؟

به تغییرات قیمت سبدی از کالاها و خدمات که توسط خانوارها خریداری می شود، شاخص قیمت مصرف کننده یا همان CPI می گویند که در واقع نشانگر میانگینی از هزینه خانواده ها می باشد.

شاخص CPI به صورت ماهانه توسط اداره آمار کار ایالات متحده (BLS) منتشر می شود. در واقع این شاخص نشانگر قدرت خرید امریکایی ها است.

BLS برای محاسبه شاخص قیمت مصرف کننده، "سبدی از کالاها و خدمات" را به وجود آورده است. این سبد، میانگینی از اقلامی است که امریکایی ها خرید می کنند و شامل : هزینه مسکن، پوشاک، خوراکی ها و آشامیدنی ها، مراقبت های پزشکی، تفریحات، حمل و نقل، تحصیلات و دیگر کالاها و خدمات می باشد.

این سبد در واقع شامل خرده سبدهای دیگری مثل: خوراک، مسکن و پوشاک می باشد که هر کدام با توجه به وزنی که دارند روی شاخص CPI تاثیر می گذارند.

شاخص CPI در واقع کارایی متفاوتی دارد و محاسباتی که از این سبد به عمل می آید روی زندگی تمام امریکایی ها تاثیر مستقیم می گذارد.

اول اینکه از شاخص قیمت مصرف کننده به عنوان معیاری در تصمیم گیری های مالیاتی، هزینه های زندگی در تعیین کمک های دولتی مثل امنیت های اجتماعی، بن کمک هزینه تامین غذا (در امریکا) و حقوق های بازنشستگی استفاده می شود.

همچنین از CPI برای تنظیم اوراق قرضه مصون از تورم (TIPS) که نوعی از اوراق قرضه در امریکا است، استفاده می شود. ضمنا مقامات فدرال رزرو تغییرات شاخص CPI را از نزدیک رصد می کنند.

شاخص PPI چیست و چگونه محاسبه می شود؟

شاخص قیمت تولید کننده یا همان PPI نیز مثل CPI به صورت ماهانه و توسط اداره آمار کار ایالات متحده (BLS) منتشر می شود.

در حالی که شاخص های PCE و CPI رفتار مصرف کنندگان را ارزیابی می کند، شاخص PPI تولید کنندگان کالاها و خدمات را در نظر می گیرد.

این شاخص ماهانه 100.000 مظنه قیمتی را از حدود 25.000 موسسه دریافت می کند.

روش محاسبه شاخص PPI بدین شکل است: شاخص قیمت تولید کننده قیمت حال حاضر دریافتی سبد خاصی از اقلام عمده فروشان را منهای سبد قیمتی دریافتی کالاهای مشابه آن در سال 1982 (سال پایه آن) کرده و عدد به دست آمده را در 100 ضرب می کند.

این اطلاعات به طرق مختلفی مفید و ارزشمند می باشد.

تولید کنندگان از مقایسه قیمت این محصولات یا صنایع داده شده در استراتژی های قیمت گذاری خود استفاده می کنند. همچنین از این داده ها می توان برای آگاه کردن مصرف کنندگان از قبل، نسبت به تغییرات آینده قیمت نیز استفاده کرد.

فرض هم بر این است که اگر تولید کنندگان حاضر باشند برای این کالاهای عمده پول بیشتری پرداخت کنند، شانس بیشتری وجود دارد که مصرف کنندگان نیز برای کالاهای خرد هزینه کنند.

دولت نیز از شاخص PPI برای آگاه کردن سیاست های پولی و مالی به منظور محدود کردن تورم استفاده می کند.

تفاوت عمده این سه شاخص این است که شاخص CPI و PCE هر دو تورم مصرف کننده را اندازه گیری می کنند (البته از روش های متفاوت) ولی شاخص PPI تورم تولید کننده را ارزیابی می کند.

بزرگترین تفاوت شاخص CPI و PCE این است که هر دوی اینها تغییرات قیمت کالاها و خدمات را اندازه گیری می کنند. شاخص CPI بر اساس داده هایی است که توسط مصرف کنندگان جمع آوری می شود در صورتیکه PCE از داده های بزرگتری مثل شاخص GDP که شامل تمام موسسات و کسب و کارها می شود استفاده می کند.

نتیجه گیری

همینطور که مشاهده کردید، شاخص هزینه مصرف شخصی (PCE)، یک شاخص تورم سنج است. اقتصاددانان و مقامات بانک مرکزی امریکا از این شاخص برای بررسی روند حرکات قیمت استفاده می کنند.

مخارج مصرف شخصی معیاری برای هزینه مصرف کنندگان ملی است. این شاخص به شما می گوید که امریکایی ها چقدر پول برای کالاها و خدمات خرج می کنند. روسای بانک مرکزی ایالات متحده از این شاخص در تصمیم گیری های شورای سیاستگذاری پولی خود برای تنظیم نرخ های بهره استفاده می کنند.

GDP چیست ؟ چگونه تولید ناخالص داخلی بر فارکس تاثیر میگذارد ؟

GDP چیست ؟ چگونه تولید ناخالص داخلی بر فارکس تاثیر میگذارد ؟

اگر نگاهی به تقویم اقتصادی فارکس کرده باشید حتما با نام یکی از رویدادهای مهم اقتصادی به نام تولید ناخالص داخلی یا GDP آشنا هستید. اما آیا باید به عنوان یک معامله گر فارکس به تولید ناخالص داخلی اهمیت دهید؟ آیا این شاخص اقتصادی بر استراتژی معاملاتی شما تأثیر می گذارد؟ پاسخ کوتاه به این سوالات بله است. ما در اینجا به این سئوالات بطور مفصل پاسخ میدهیم و به شما میگوییم که GDP چیست و چگونه تولید ناخالص داخلی بر معاملات فارکس تاثیر میگذارد.

GDP چیست ؟

تولید ناخالص داخلی (GDP) که در سال 1934 توسط سیمون کوزنتس معرفی شد، خروجی و تولید خدمات و محصولات نهایی را در اقتصاد یک کشور اندازه گیری می کند. معمولاً تولید ناخالص داخلی در سه دوره زمانی مختلف اندازه گیری می شود: ماهانه، فصلی و سالانه. این امر اقتصاددانان و معامله گران فارکس را قادر می سازد تا تصویر دقیقی از سلامت کلی اقتصاد یک کشور و ارز آن کشور به دست آورند.

تولید ناخالص داخلی

وقتی تولید ناخالص داخلی افزایش می یابد، گفته می شود که اقتصاد خوب است. همانطور که شرکت‌ها کارمندان بیشتری را جذب می‌کنند، پیش‌بینی می‌شود که اشتغال افزایش یابد، که به این معنی است که افراد پول بیشتری برای خرج کردن خواهند داشت. این به نوبه خود، کسب و کار اضافی ایجاد می کند و چرخه را تداوم می بخشد.

وقتی اقتصاد کوچک یا منقبض می شود، شرکت ها تولید و توسعه را کاهش می دهند و کارمندان اخراج می شوند. وقتی تولید ناخالص داخلی به اندازه کافی سریع رشد نمی کند به چرخه اقتصادی راکد یا منفی آشنایی با شاخص GDP دامن می زند. در چنین شرایطس دولت ها و کسب و کارها برای توسعه و استخدام کارگران بیشتر تشویق نمی شوند.

زمانیکه برای نرخ بهره، مالیات و سیاست های تجاری تصمیم گیری میشود، سیاست گذاران تولید ناخالص داخلی را در نظر خواهند گرفت.

سیاستگذاران ممکن است با ردیابی تحولات نرخ رشد کلی، نرخ بیکاری و نرخ تورم ارزیابی کنند که آیا موضع سیاست پولی فعلی با هدف اولیه و بلند مدت سازگاری دارد یا خیر.

چگونه تولید ناخالص داخلی بر بازار فارکس تأثیر می گذارد؟

به نقل از the5ers، انتشار داده‌های اقتصادی، به‌ویژه آن‌هایی که دارای اهمیت حیاتی هستند مانند GDP، برای معامله‌گران فارکس بسیار مهم است. یکی از دلایلی که باید تقویم اقتصادی فارکس سایت تجارت آفرین را بصورت روزانه بررسی کرد آگاهی از چنین رویدادهای اقتصادی کلان است.

گزارش تولید ناخالص داخلی به عنوان یک رویداد سطح 1 طبقه بندی می شود، به این معنی که تأثیر قابل توجهی برروی بازار دارد. هنگامی که یک گزارش GDP منتشر می شود، بازارها تمایل به حرکت قابل توجهی دارند و نوسانات بر اساس میزان تفاوت نتیجه واقعی با پیش بینی های پیش بینی شده افزایش می یابد.

هنگامی که یک گزارش GDP منتشر می شود، بازارها تمایل به حرکت قابل توجهی دارند و نوسانات بر اساس میزان تفاوت نتیجه واقعی با پیش بینی های پیش بینی شده افزایش می یابد.

گزارش تولید ناخالص داخلی همیشه تاثیر یکسانی بر روی یک ارز یا یک جفت ارز نمیگذارد. بنابراین انتظار نداشته باشید که بازارها هر بار که گزارش تولید ناخالص داخلی از انتظارات فراتر می رود یا کمتر از آن است، واکنش مشابهی نشان دهند.

تولید ناخالص داخلی همانطور که نشان‌دهنده انبساط در یک اقتصاد مولد است، نشان‌دهنده کاهش در یک اقتصاد در حال نزول است. در نتیجه، اگر یک معامله گر فارکس هستید، باید به دنبال تولید ناخالص داخلی یا نرخ رشد بیشتر باشید، به این امید که نرخ های بهره از آن پیروی کنند.

وقتی یک اقتصاد با سرعتی سالم رشد می‌کند، مزیت‌ها به سمت مصرف‌کنندگان سرازیر می‌شود و شانس افزایش هزینه‌ها و توسعه بازار را افزایش می‌دهد. در نتیجه، هزینه‌های بیشتر منجر به قیمت‌های بالاتر می‌شود که بانک‌های مرکزی سعی می‌کنند با افزایش نرخ بهره آن را کنترل کنند.

یک نکته کلیدی که باید در اینجا اضافه کرد این حقیقت است که رشد مثبت همیشه برای یک اقتصاد مفید است. بنابراین، به عنوان یک معامله گر، به جای تمرکز بر یک داده مشخص، باید به ارقام و روند تاریخی تولید ناخالص داخلی بصورت گسترده تر نگاه کنید.

واکنش بازار فارکس به نرخ اعلامی تولید ناخالص داخی

بازار فارکس سه واکنش اساسی به نرخ اعلامی GDP میگذارد که شما باید به عنوان یک معامله گر فارکس آنها را بدانید:

میزان GDP کمتر از حد انتظار

اگر رقم GDP کمتر از حد پیش‌بینی‌شده باشد، معامله‌گران احتمال بیشتری دارند که فروش آن واحد پول خاص را نسبت به سایر ارزها مشاهده کنند.

GDP در تقویم اقتصادی فارکس

به عنوان مثال، در مورد ایالات متحده آمریکا، کاهش نرخ تولید ناخالص داخلی نشان دهنده رکود اقتصادی، کاهش احتمال افزایش نرخ بهره، کاهش جذابیت یا ارزش کلی دلار و دارایی های مبتنی بر دلار امریکا است.

هر چه یک رقم تولید ناخالص داخلی کمتر از انتظارات باشد، ارزش پول کمتر می شود.

میزان GDP مورد انتظار

اعداد تولید ناخالص داخلی که مطابق با انتظارات هستند نیاز به توجه بیشتری از سوی یک معامله گر فارکس دارند. ابتدا، معامله‌گر باید عدد فعلی را با داده‌های سه ماهه یا سال قبل مقایسه کند تا موقعیت اقتصادی ارز آشنایی با شاخص GDP را بهتر درک کند.

در نتیجه، حرکت قیمت احتمالاً مختلط خواهد بود، زیرا بازار به زمان نیاز دارد تا وضعیت و مشخصات گزارش را مشخص کند. همچنین داده های ارزی که میخواهید آن را در مقابل ارز اول معامله کنید اهمیت بالاتری پیدا میکند.

میزان GDP بالاتر از حد انتظار

ارقام بالاتر از حد انتظار تولید ناخالص داخلی تقریباً مطمئناً ارز آن کشور را نسبت به سایر ارزها تقویت می کند.

برای مثال، نرخ تولید ناخالص داخلی بیشتر در ژاپن، به نفع ین ژاپن خواهد بود و باعث افزایش ارزش آن در برابر سایر ارزها می شود. هر چه رشد تولید ناخالص داخلی قوی تر باشد، ارزش ین ژاپن نیز بیشتر می شود.

نمونه اثرات تولید ناخالص داخلی

بیایید با یک مثال نشان دهیم که چگونه بازار فارکس به تغییرات GDP واکنش نشان میدهد:

دفتر تحلیل اقتصادی ایالات متحده نتایج تولید ناخالص داخلی سه ماهه چهارم این کشور را در 27 ژانویه منتشر کرد. در سه ماهه چهارم سال 2022 با نرخ سالانه 6.9 درصد افزایش داشت.

تاثیر GDP بر معاملات فارکس

اکنون در نمودار زیر می بینید که پس از انتشار گزارش روند نزولی وجود داشته است. این به این دلیل است که این گزارش به عنوان شاخصی برای یک دلار قوی تر توسط سرمایه گذاران در نظر گرفته شد و از این رو ما افت یورو/دلار آمریکا را داشتیم.

سخن پایانی

هر معامله گر فعالی ملزم به پردازش گزارش های اقتصادی زیادی در طول سال مالی خواهد بود. در حالی که اکثر رویدادهای اقتصادی دارای اهمیت هستند، GDP مسلماً محوری ترین آنها است. با انعکاس قدرت و ثبات اقتصادی هر کشوری، می تواند به شدت بر بازار فارکس در هر دو جهت تأثیر بگذارد. به زبان ساده، وقتی گزارش تولید ناخالص داخلی منتشر شد، باید به آن توجه ویژه ای نمایید.

پشت پرده کاهش رتبه ایران در شاخص GDP

رتبه جهانی ایران در شاخص تولید ناخالص داخلی از سوی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول برای سال ۲۰۲۰ به ترتیب ۵۱ اُم و ۲۲ اُم اعلام شده است.

تولید ناخالص داخلی



به گزارش خبرنگار اقتصاد کلان و بودجه گروه اقتصاد خبرگزاری آنا، شاخص تولید ناخالص داخلی یا همان GDP به عنوان نشان دهنده قدرت جهانی اقتصاد کشورها همه ساله علاوه بر اینکه در نظام مالی داخلی هر کشوری مورد ارزیابی قرار می‌گیرد در سطح بین المللی نیز توسط نهادهایی چون صندوق بین المللی پول و بانک جهانی نیز سنجش شده و اعلام می‌شود.

شاخص GDP اسمی مربوط به اقتصاد ایران در گزارش اخیر بانک جهانی به یکباره دچار تنزل قابل توجهی شده به‌طوری‌که جایگاه اقتصادی ایران را برای سال ۲۰۲۰ رقمی در حدود ۱۹۲ میلیارد دلار و در رتبه پنجاه و یکم اعلام کرده است این در حالی‌است که صندوق بین المللی پول، همین شاخص را برای ایران در سال ۲۰۲۰ رقمی نزدیک به ۶۸۳ میلیارد دلار گزارش کرده و رتبه ۲۲اُم جهانی را برای ایران لحاظ کرده است.

پشت پرده کاهش رتبه ایران در شاخص GDP

کارشناسان دلیل سقوط رتبه تولید ناخالص داخلی ایران در سال‌های ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ را در محاسبات بانک جهانی و در روش محاسبه این نهاد می‌دانند که داده‌های مربوط به دلار بازاری را جایگزین نرخ دلار ترجیحی در محاسبات سال‌های قبل تر از آن کرده است. البته روش محاسبه در آمارهای صندوق بین المللی پول نیز جای تامل دارد، با اینکه برای اعلام شاخص GDP باید نرخ دلار بازاری لحاظ شود اما این نهاد بین المللی طی سالیان اخیر نرخی در حدود ۴ تا ۵ هزار تومان را مبنا قرار داده است به همین دلیل رتبه ایران کاهش قابل توجهی در گزارش‌های صندوق بین المللی پول نداشته است( به دلیل اینکه از سال ۹۷ با جهش نرخ ارز و سقوط ارش پول ملی مواجه بوده‌ایم اگر در محاسبات نهادهای مالی بین‌المللی نرخ دلار آزاد مبنا قرار می‌گرفت رتبه ایران کاهش چشمگیر داشت و البته واقعی هم بود).

اکنون بانک جهانی به تبعیت از اهداف سیاسی پشت پرده در محاسبات خود، به واقعی سازی آمار ایران پرداخته و مبنای نرخ هر دلار را در تعیین میزان شاخص تولید ناخالص داخلی کشور ما در حدود ۲۵ تا ۲۶ هزار تومان در نظر گرفته است تا با کاهش دادن رتبه ایران (نسبت به سال‌های قبل) در بین سایر کشورهای جهان بر شدت انتظارات تورمی، ریسک‌های اقتصادی و توسعه همکاری‌های بین‌المللی بیفزاید و مسیر دولت جدید روی کار آمده را برای بهبود شرایط تحت تأثیر قرار دهد.

کارشناسان همچنین بر این باورند که در خصوص ایران به‌زودی سایر نهادهای بین‌المللی همچون صندوق بین‌المللی پول به تبعیت از بانک جهانی به استفاده سیاسی از آمارها خواهند پرداخت همان‌طور که در سال ۹۱ و هم‌زمان با جهش نرخ دلار صندوق بین‌المللی پول با لحاظ کردن نرخ آزاد اسکناس آمریکایی در محاسبات شاخص تولید ناخالص داخلی به تنزل ۱۰ پله‌ای ایران در رتبه جهانی این شاخص انجامید.

البته استفاده سیاسی از شاخص‌های جهانی توسط نهادهای بین‌المللی موضوع جدیدی نیست و بارها این موضوع در اعلام شاخص‌های کسب‌وکار، توسعه پایدار و . دیده‌شده است.

نحوه محاسبه شاخص GDP

شاخص GDP در هر کشوری ابتدا بر اساس پول ملی آن کشور سنجیده می‌شود و در ایران، بانک مرکزی و مرکز آمار شاخص تولید ناخالص داخلی را برحسب ریال سنجیده و گزارش می‌کنند.

نهادهای بین‌المللی نیز برای مقایسه وضعیت تمامی کشورها در زمینه شاخص GDP، رقم محاسبه‌شده هر کشور بر اساس پول ملی آن‌ها را به دلار تبدیل می‌کنند. بنابراین سقوط و یا تقویت ارزش پول ملی هر کشوری در برابر نرخ دلار تعیین‌کننده رتبه GDP آن کشور در سطح جهانی است.

برای لحاظ کردن نرخ دلار در محاسبه GDP، از نرخ اسمی دلار در بازار داخلی هر کشور یا مقایسه قدرت خرید دلار در بازار آمریکا باقدرت خرید پول ملی هر کشور در بازار داخلی استفاده می‌شود که نتیجه روش اول را شاخص GDP اسمی و نتیجه روش دوم را GDP برابری قدرت خرید می‌دانند. به‌طورکلی برای نشان دادن قدرت اقتصادی کشورها در جهان از روش اول یعنی شاخص GDP اسمی استفاده می‌شود.

آیا شاخص GDP دقیق و قابل‌اعتماد است؟

حامد قدوسی کارشناس اقتصادی می‌گوید: «هرکسی که با شیوه محاسبه تولید ناخالص داخلی آشنا باشد می‌داند که این عدد دقیق نیست! وظیفه کسی هم که خود را اقتصاددان معرفی می‌کند این نیست که چشم‌بسته آن را به مخاطب بفروشد بلکه باید توضیح دهد که این عدد از کجا آمده و چرا قابل‌اعتماد هست یا نیست».

وی عنوان می‌کند: «در توضیح غیرفنی برای اثبات اینکه چرا عدد GDP احتمالاً غلط است باید یادآور شد که نرخ دلار بازار آزاد در این چند سال از ۳ هزار و ۵۰۰ تومان به حدود ۱۲ هزار تومان و بعد به حدود ۲۵ هزار تومان رسیده است. حالا به هزینه کوتاه کردن موی سر، کرایه تاکسی، کلاس زبان یا معاینه پزشک عمومی فکر کنید. آیا هزینه کوتاه کردن موی سر (و این قبیل از خدمات دیگر) در این ۴-۵ سال، نزدیک هشت برابر شده است؟ بعید می‌دانم».

کارشناس اقتصادی ادامه می‌دهد:« یک خدمت مشخص (مثلاً کوتاه کردن موی سر) در سال ۱۳۹۵ و سال ۱۳۹۹ به "قیمت ریالی روز" در حساب‌های ملی ثبت می‌شود ولی وقتی تقسیم‌بر نرخ دلار در این دو سال شود، "عدد دلاری" خیلی متفاوتی به ما می‌دهد، درحالی‌که ماهیت فیزیکی خدمت یا مصرف (جزئی از تولید ناخالص ملی) دقیقاً همان است و باید با یک عدد دلاری/ریالی در دو سال ثبت شود؛ نکته نقد به شاخص GDP همین‌جاست».

قدوسی خاطرنشان می‌کند: «به خاطر مجموعه شرایط (ازجمله تحریم‌ها)، قیمت دلار در این سال‌ها بسیار جهش کرده که باعث تورم بالایی هم در جامعه شده است ولی قیمت بسیاری از خدمات و کالاهای داخلی لزوماً با نرخ دلار بالا نرفته است. درنتیجه وقتی تولید ناخالص داخلی را اول به ریال حساب و سپس بر دلار آزاد تقسیم کنیم، طبیعی است ارزش دلاری GDP را خیلی پایین‌تر از واقعیت حساب می‌کنیم».

وی مدعی شد: «این خطای شناخته‌شده و بدیهی در محاسبه تولید ناخالص داخلی کشورهای فقیر و درحال‌توسعه و خصوصاً کشورهای با یارانه زیاد است. برای همین است که معیار GDP در این کشورها باید بر اساس شاخص PPP (شاخص قدرت خرید) بیان شود تا بتواند بین نرخ دلار مورداستفاده برای تبدیل و ارزش جهانی محصولات-خدمات داخلی آن‌ها ارتباط برقرار کند. با معیار PPP، ارزش تولید ناخالص داخلی ایران حدود "۱۰۰۰ میلیارد دلار" است!».

بیشتر بخوانید:

کارشناس اقتصادی می‌گوید:« حالا اگر برحسب تغییرات درصدی سالیانه نگاه کنیم، اقتصاد ایران متأسفانه در سال‌های اخیر با رکود و رشد منفی مواجه بوده و کیک اقتصاد ایران در حال کوچک شدن است. این‌یک واقعیت است. یک واقعیت خیلی مهم‌تر وجدی‌تر اُفت "رابطه مبادله Terms of Trade" است که خودش را در کاهش شدید قدرت خرید محصولات خارجی برای مردم ما نشان می‌دهد. قدرت خرید خانوار متوسط ایرانی برای «کالاهای مبادله پذیر جهانی» مثل گوشی تلفن و لپ‌تاپ و طلا. به‌شدت اُفت کرده است. مردم این را با گوشت و پوست خود لمس می‌کنند».

قدوسی بابیان اینکه تولید ناخالص داخلی دو جزء اصلی به نام‌های خدمات و محصولات داخلی و مبادله خارجی دارد، عنوان می‌کند: «قسمت اول GDP به این راحتی کم‌وزیاد نمی‌شود (موجودی خانه‌ها و راه‌ها و مدرسه‌ها و پزشکان و معلمان و کارخانه‌ها و مزرعه‌ها و . یک‌شبه کم‌وزیاد نمی‌شود.) ولی قسمت دوم (کالاهای وارداتی) با شوک‌های تجارت خارجی یک‌شبه خیلی بالا و پایین می‌شود و بر نتیجه GDP که از جمع این ۲ قسمت تشکیل می‌شود اثر می‌گذارد».

کارشناس اقتصادی ادامه می‌دهد:« اگر به آمار تولید ناخالص داخلی ایران به‌صورت ریالی (باقیمت‌های ثابت سال پایه) یا دلاری با معیار PPP نگاه کنیم، اُفت آن را می‌بینیم ولی این اُفت تدریجی است و اندازه اقتصاد ایران در یک دهه چیزی حدود ۲۰-۳۰ درصد کوچک‌شده است. بااین‌حال کاهش ۳۰ درصدی در ۱۰ سال خیلی متفاوت از یک‌سوم شدن در مدت ۲-۳ سال است. خود همین کاهش ۳۰ درصدی هم اصلاً چیز کمی نیست».

وی تصریح می‌کند:« حالا این‌که آیا اندازه اقتصاد ایران رتبه ۱۸ اُم دنیاست یا ۵۰ اُم، اصلاً مسئله ما نیست و به درد سیاست‌مداران و تبلیغاتی‌ها می‌خورد. مسئله واقعی و دردناک این است که اقتصاد ایران رشد منفی دارد، نرخ تشکیل سرمایه منفی است، سفره مردم به‌سرعت در حال کوچک‌شده است و فقر رو به گسترش است. این‌ها خود را در GDP به‌سرعت نشان نمی‌دهد ولی در اجزای آن نشان می‌دهد».

بر اساس این گزارش، آنچه جای سؤال دارد این است که چرا بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول برای محاسبات خود در برخی سال‌ها از نرخ آزاد و در برخی سال‌ها دیگر از نرخ ترجیحی دلار در اعلام شاخص تولید ناخالص داخلی ایران استفاده کرده‌اند؟ و چرا در واقعی سازی آمار خود که قطعاً یکی از وظایف آن‌هاست کوتاهی می‌کنند؟

تولید ناخالص ملی یا GNP چیست؟

تولد ناخالص ملی

شاخص‌های اقتصادی متر و معیاری برای سنجش سلامت اقتصاد یک کشور هستند. ممکن است شهروندان روزانه در اخبارِ رسانه‌های رسمی با نام‌های مختلف شاخص‌های اقتصادی مواجه شوند ولی به درستی از معنای آن مطلع نباشند. مثلا سال‌ها است که شاخص تورم به گوش شهروندان ایرانی آشنا است. ولی رشد اقتصادی، شاخص GDP، شاخص فلاکت، تولید ناخالص ملی یا GNP و … چطور؟

در سلسله مقالات اقتصادی بلاگ بآشگاه، قصد داریم شما را با اصطلاحات و مفاهیم مهم اقتصادی آشنا کنیم. به این ترتیب می‌توانید اخبار و گزارش‌های رسانه‌ها را با دقت بیشتری بررسی کنید و دیدگاه روشنی نسبت به وضعیت اقتصادی جامعه داشته باشید. چرا که این دیدگاه واضح و تحلیل دقیق، می‌تواند به تصمیم‌گیری صحیح در حوزه سرمایه‌گذاری منجر شود. در این مقاله، به بررسی مفهوم تولید ناخالص ملی می‌پردازیم.

در این مطلب عناوین زیر را بررسی خواهیم کرد:

این ویدیو را حتما ببینید!

تعریف تولید ناخالص ملی

اگر بخواهیم تعریف روشنی از تولید ناخالص ملی ارائه دهیم باید بگوییم ارزش ریالی تمام تولیدات و خدماتی ایجاد شده در بازه زمانی مشخص ( معمولا یک ساله) توسط یک ملت در سراسر جهان را تولید ناخالص ملی می‌نامند.

تولید ناخالص ملی که به صورت مخفف GNP (Gross National Product) نیز شناخته می‌شود؛ شاخص خوبی برای سنجش رشد اقتصادی و فعالیت واحدهای صنعتی و صنفی یک کشور و یک ملت است.

اما برای درک بهتر این شاخص اقتصادی، توضیح معنای بعضی کلمات در تعریف تولید ناخالص ملی ضروری است.

تولید

هر عملی در اقتصاد که موجب ایجاد ارزش افزوده روی کالایی شود، تولید نام دارد. به عبارت دیگر تبدیل ماده خام به ماده مطلوب در فرایند صنعتی، تولید نامیده می‌شود.

در تعریف شاخص تولید ناخالص ملی، از عبارت کالای تولید شده استفاده می‌شود. برای درک بهتر، مثال کوچکی می‌زنیم:

ماشینِ سواری از اجزای مختلفی تشکیل شده است. از موتور و بدنه و سیستم برق و لاستیک گرفته تا روکش‌های چرمی و چوبی و زه و …

در شاخص تولید ناخالص ملی اما فقط و فقط قیمت تمام شده ماشین در نظر گرفته می‌شود. اجزای تشکیل دهنده ماشین به صورت جداگانه در تعیین شاخص تولید ناخالص ملی جایی ندارند.

البته اگر این اجزا به عنوان لوازم یدکی در بازار موجود شوند، جایگاه جداگانه‌ای در محاسبه این شاخص خواهند داشت.

ناخالص

در اسم این شاخص از کلمه ناخالص استفاده شده است. به این معنی که شاخص مذکور بدون در نظر گرفتن استهلاک محاسبه می‌شود. استهلاکی که ممکن است مربوط به ماشین آلات، حوادث غیر قابل پیشبینی و … باشد.

این شاخص درآمد و تولیدات همه ملت ایران را شامل می‌شود. مثلا اگر کارآفرین ایرانی فعالیت اقتصادی در ترکیه داشته باشد و پول آن را به ایران منتقل کند، بخشی از تولید ناخالص ملی ایران در نظر گرفته خواهد شد.

تفاوت تولید ناخالص ملی و تولید ناخالص داخلی

معمولا شاخص تولید ناخالص ملی (GNP) و شاخص تولید ناخالص داخلی (GDP) عددی نزدیک به هم است. تولید ناخالص داخلی تعریفی مشابه تولید ناخالص ملی دارد با این تفاوت که فقط و فقط کالاها و خدمات داخل کشور در آن محاسبه می‌شود. معمولا برای توضیح وضع اقتصادی یک کشور از شاخص تولید ناخالص داخلی استفاده می‌شود.

نقش تورم در تولید ناخالص ملی

تولید ناخالص ملی را می‌توان به دو شیوه محاسبه کرد: اسمی و واقعی.

برای به دست آوردن تولید ناخالص ملی واقعی، یک سال که اقتصاد کشور به لحاظ تورم، بیکاری و رشد وضعیت قابل قبولی دارد، به عنوان سال پایه انتخاب می‌شود.

تولید ناخالص ملی واقعی را با کسر تورم مشخص می‌کنند. چون ممکن است این شاخص در یک سال رشد ۲۰ درصدی را نشان دهد اما این رشد به دلیل تورم باشد. عدد به دست آمده با کسر تورم و به نسبت سال پایه، تولید ناخالص ملی واقعی است.

روش‌های محاسبه تولید ناخالص ملی

محاسبه این شاخص اقتصادی به سه روش انجام می‌گیرد. روش اول، روش مخارج یا هزینه‌ای است:

GNP = C + I + G + EX – IM

در این فرمول، C مخارج و هزینه‌های هر خانوار شامل مصرف کالاهای با دوام، مصرف کالاهای بی‌دوام و مخارج خدمات است. I مخارج بخش سرمایه‌گذاری است که شامل نصب و تجهیز و به‌روزرسانی لوازم تولید، ساخت و تعمیرات محل و … می‌شود. G مخارج دولتی است و EX – IM مخارج خارجی.

روش بعدی جمع درآمد عوامل مختلف اقتصادی است (از جمله دستمزد، اجاره، بخش تولید و …):

GNP = سود+ اجاره+ بهره+دستمزد+حقوق و

روش سوم نیز، محاسبه تولید ناخالص ملی بر اساس ارزش افزوده است.

ارزش افزوده به طور کلی یعنی افزایش ارزش پولی یک کالا به دلیل انجام تغییرات و بهینه سازی در آن.به عنوان مثال یک نجار تکه چوبی را پیدا کرده و آن را تبدیل به یک مجسمه می‌کند و به فروش می‌رساند. قیمت آن مجسمه برابر است با ارزش افزوده آن کالا.

محاسبه تولید ناخالص ملی بر اساس ارزش افزوده به روش زیر انجام می‌شود:

GNP = ارزش مواد اولیه و کالاهای نیمه ساخته – ارزش فروش کالا

تولید ناخالص داخلی نیز به دو صورت در آمارهای اقتصادی ارائه می‌شود: تولید ناخالص داخلی اسمی و واقعی.

ممکن است عدد تورم، شاخص تولید ناخالص داخلی را با خطا مواجه کند. تورم بالا، باعث کاهش ارزش پول ملی می‌شود و عدد کالاها و خدمات ایجاد شده در کشور را افزایش می‌دهد. در نتیجه شاخص تولید ناخالص داخلی با رشد مواجه می‌شود. در صورتی که برای به دست آوردن عددی دقیق و قابل اتکا، باید نرخ تورم را از عدد نهایی کم کرد. میزان به دست آمده تولید ناخالص ملی واقعی را نشان می‌دهد.

تولید ناخالص ملی ایران

تولید ناخالص ملی ایران در دهه‌های گذشته وابستگی بالایی به درآمد نفتی و فروش مواد اولیه طبیعی داشته است. به همین دلیل نوسانات بازار انرژی در دهه‌های گذشته، این شاخص را بسیار تغییر داده است.

از طرف دیگر، به دلیل تحریم‌های یک دهه گذشته و کاهش فروش نفت یا دور زدن تحریم‌ها، عددهای به دست آمده از درآمد نفتی کشور دقیق نیست و به طبع آن تولید ناخالص ملی و داخلی نیز مورد بحث است.

بنا بر آخرین آمار صندوق بین‌المللی پول، تولید ناخالص ملی ایران در سال ۲۰۲۰، عددی بالاتر از ۶۰۰ میلیارد دلار را نشان می‌دهد. عددی که افزایش قیمت‌ها در آن بی‌تاثیر نیست.

سال پایه جهانی برای محاسبه GNP در جهان سال ۲۰۱۰ و برای ایران سال ۱۳۹۰ در نظر گرفته می‌شود.

میانگین تولید ناخالص ملی ایران از سال ۱۹۶۰ تا به امروز، عدد ۱۵۹/۸۱۰ میلیارد دلار بوده ‌است. البته به دلیل همه گیری ویروس کرونا و کاهش شدید درآمد صنایع گردشگری و صنایع وابسته به آن، GNP جهانی در سال‌های گذشته کاهش یافته است.

در میان آمارهای جهانی منتشر شده از شاخص‌های اقتصادی ایران، تفاوت فراوانی وجود دارد. صندوق بین‌المللی پول تولید ناخالص ملی کشور را عددی بالاتر از ۶۰۰ میلیارد دلار نشان می‌دهد و اقتصاد ایران را در مسیر صعود می‌داند. در حالی که برآورد بانک جهانی از GNP ایران، عددی پایین‌تر از ۲۰۰ میلیارد دلار است.

این تفاوت شاخص به دلیل نوسانات ارزی و چند نرخی بودن قیمت دلار است. آمار بانک جهانی که اعتبار خدشه‌ناپذیری دارد، بر اساس نرخ ارز ۴۲۰۰ تومانی محاسبه شده و واقعی است.

این آمار نشان می‌دهد اقتصاد ایران در سال‌های گذشته به دلیل افزایش تحریم‌ها و مشکلات دیگر، بسیار کوچک شده‌ است. تولید ناخالص ملی و داخلی ایران بر اساس آمار بانک جهانی، نصف امارات و یک چهارم ترکیه است.

GNP کشورهای توسعه یافته

ده اقتصاد برتر دنیا، در مجموع ۶۲ درصد GNP جهان را تولید می‌کنند. بر اساس آمارهای منتشر شده توسط بانک جهانی، بیشترین تولید ناخالص ملی مربوط به اقتصاد امریکا است (اعداد بر اساس تریلیون دلار):

GNP

  • آمریکا ۲۰/۶۴
  • چین ۱۳/۱۸
  • ژاپن ۵/۲۳
  • آلمان ۳/۹۱
  • بریتانیا ۲/۷۷
  • فرانسه۲/۷۵
  • هند ۲/۷۳
  • ایتالیا ۲/۰۴
  • برزیل ۱/۹۰
  • کانادا ۱/۶۷

تولید ناخالص ملی و سرانه درآمدی

دو شاخص تولید ناخالص ملی و داخلی، اگر با کسر تورم و به صورت واقعی محاسبه شوند، میزان رشد اقتصادی یک کشور و همچنین درآمد آشنایی با شاخص GDP سرانه هر فرد را مشخص خواهند کرد. اگر عدد شاخص تولید ناخالص ملی واقعی را بر جمعیت کشور تقسیم کنیم، سهم هر فرد از اقتصاد به دست می‌آید. سهمی که می‌تواند بر اساس شاخص‌های اقتصادی دیگر و ارزش پول ملی، قدرت خرید و توانایی مالی هر فرد را نشان دهد.

سخن آخر

تولید ناخالص ملی یا GNP (Gross National Product ) شاخصی است برای سنجش رشد اقتصادی و فعالیت واحدهای صنعتی و صنفی یک کشور و یک ملت. محاسبه شاخص تولید ناخالص آشنایی با شاخص GDP ملی یک کشور، به عوامل متعددی بستگی دارد. اما اگر عدد به دست آمده حقیقی و مبتنی بر واقعیات اقتصادی باشد، می‌تواند به عنوان یک معیار خوب برای سنجش رشد اقتصادی و سهم هر فرد از کیک اقتصاد در نظر گرفته شود. تولید ناخالص ملی ایران در سال‌های گذشته به دلیل وابستگی به فروش محصولات نفتی، نوسان بسیاری داشته و اقتصاد ایران نتوانسته است در ده سال گذشته، رشد قابل ملاحظه‌ای را به ثبت برساند.

تولید ناخالص داخلی GDP چیست؟ روش محاسبه GDP چیست؟

gdp چیست

تولید ناخالص داخلی یا gdp در اقتصاد چیست؟ تولید ناخالص داخلی ارزش کالاها و خدمات نهایی تولید شده در هر کشور را اندازه گیری می کند (بدون احتساب دو برابر کالاها و خدمات واسطه ای که برای تولید آنها استفاده شده است). تغییرات در تولید ناخالص داخلی مشهورترین شاخص سلامت کلی اقتصاد کشور است.

  • تعریف: تولید ناخالص داخلی ارزش نهایی کالاها و خدمات تولید شده در محدوده جغرافیایی یک کشور طی یک دوره زمانی مشخص ، معمولاً در یک سال است.
  • روش خروجی: این امر ارزش پولی یا بازار همه کالاها و خدمات تولید شده در مرزهای کشور را اندازه گیری می کند.

سه نوع روش محاسبه تولید ناخالص داخلی چیست؟
روشهای محاسبه تولید ناخالص داخلی تولید ناخالص داخلی را می توان با سه روش اصلی تعیین کرد. هر سه روش زمانی که به درستی محاسبه می شوند باید یک رقم را به دست آورند. این سه رویکرد اغلب رویکرد هزینه ، رویکرد خروجی (یا تولید) آشنایی با شاخص GDP و رویکرد درآمد نامیده می شود.

شاخص تولید ناخالص داخلی GDP

آیا شاخص تولید ناخالص داخلی GDP بالا خوب است؟

تولید ناخالص داخلی مهم است زیرا اطلاعاتی در مورد اندازه اقتصاد و نحوه عملکرد یک اقتصاد ارائه می دهد. نرخ رشد تولید ناخالص داخلی واقعی اغلب به عنوان شاخص سلامت عمومی اقتصاد مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی ، افزایش تولید ناخالص داخلی واقعی به عنوان نشانه ای از عملکرد خوب اقتصاد تفسیر می شود.

تولید ناخالص داخلی (GDP) یکی از شاخص های اصلی اقتصاد کلان است که برای ارزیابی وضعیت اقتصاد کشورها استفاده می‌شود. این، ارزش پولی کل کالاها، و خدمات تولید شده در یک بازه زمانی یا اندازه‌ای، اقتصاد را ارائه می‌دهد. معمولاً، GDP به عنوان مقایسه با سه ماهه یا سال قبل بیان می‌شود. به عنوان مثال، اگر تولید ناخالص داخلی سال به 3٪ افزایش داشته باشد، این بدان معناست که اقتصاد نسبت به سال گذشته، 3٪ رشد کرده است.

تولید ناخالص داخلی (GDP)

تولید و رشد اقتصادی، همان چیزی که تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد، تقریباً در همه افراد در آن اقتصاد تأثیر زیادی دارد. وقتی اقتصاد سالم باشد، معمولاً بیکاری کم و دستمزد بالاتر را مشاهده خواهید کرد زیرا در اقتصاد در حال رشد، مشاغل نیاز بیشتری به نیروی کار دارند. تغییر قابل، چه زیاد شدن آن و چه کمم شدن آن، در تولید ناخالص داخلی، معمولاً تأثیر قابل توجهی در بازار دارد. سرمایه گذاران همیشه نگران رشد منفی تولید ناخالص داخلی هستند، زیرا این یکی از عواملی که اقتصاددانان تعیین می‌کنند که آیا اقتصادی در حال رکود است یا خیر است، این عامل است.

در ادامه مقاله‌ای برگرفته از تریدینگ پدیا است، با مفاهیم زیر آشنا خواهید شد

  1. چگونه شاخص GDP بر بازار فارکس تأثیر میگذارد؟
  2. چه زمانی از اندیکاتورها استفاده میشود؟
  3. چگونه GDP توسط معامله گران استفاده میشود؟
    و بیشتر…

چگونه شاخص GDP بر بازار فارکس تأثیر میگذارد؟

انتشار داده‌های اقتصادی برای هر معامله گر فارکس ضروری است، به ویژه گزارش‌هایی که از اهمیت بالایی برخوردار هستند مانند تولید ناخالص داخلی یک کشور، که نشان دهنده وضعیت کلی اقتصاد مربوطه است. چنین داده‌هایی نوسان ایجاد می‌کنند و همیشه حدس و گمان‌های فراوانی برا آن‌ها وارد است. فعالان بازار این قسمت مهم اقتصادی را کنترل می‌کنند تا وارد موقعیت جدید شوند یا به موقعیت فعلی اضافه شوند، اما در بیشتر موارد از آن در ترکیب با سایر عوامل تعیین کننده روند اقتصادی، استفاده می‌کنند.

گزارش تولید ناخالص داخلی وزن زیادی برای معامله‌گران ارز دارد. این امر به عنوان شواهدی از رشد در یک اقتصاد تولیدی و پربار عمل می‌کند، در حالی که رکود و کساد را در یک اقتصاد بی ثمر را نشان می‌دهد. در نتیجه، معامله‌گران ارز به دنبال نرخ‌های بالاتر رشد خواهند بود به عنوان نشانه‌ای که نرخ بهره از همان جهت پیروی می‌کند. اگر یک اقتصاد رشد چشمگیری داشته باشد، مزایا در نهایت بر مصرف کننده تأثیر می‌گذارد – احتمال هزینه و توسعه را افزایش می‌دهد. به نوبه خود، هزینه‌های بیشتر منجر به افزایش قیمت‌ها می‌شود که اگر از سرعت رشد اقتصادی پیشی بگیرند (تورم شدید)، بانک‌های مرکزی سعی در تعدیل آن دارند. (توصیه میکنیم مقاله بهترین بروکر فارکس را بخوانید!)

انتشار داده‌های تولید ناخالص داخلی GDP

داده‌های تولید ناخالص داخلی به صورت ماهانه یا سه ماهه منتشر می‌شود. مسئول انتشار شاخص‌های آماری GDP در آمریکا، اداره‌ی تحلیل اقتصادی است که واحدی در ایالات متحده است. بخش بازرگانی BEA، اعداد سه ماهه پیشرفته، مقدماتی و نهایی را در پایان هر ماه منتشر می‌کند. نمایندگی همچنین شاخص قیمت تولید ناخالص داخلی خود را منتشر آشنایی با شاخص GDP آشنایی با شاخص GDP می‌کند که هم با هزینه‌های مصرف شخصی و هم با شاخص قیمت مصرف کننده به عنوان معیار تورم مصرف کننده رقابت می‌کند.

همانطور که قبلاً اشاره کردیم، سه نسخه از ارقام و اشکال GDP وجود دارد – پیشرفته، مقدماتی و نهایی. اما به خاطر داشته باشید که تنها انتشارهای فردی مهم نیستند، بلکه رابطه بین آنها مهم است. بازیگران باتجربه بازار در هنگام معامله، ابتدا خوانش پیشرفته را در نظر می‌گیرند و بعداً هنگام مقایسه پیشرفته با دو خوانش بعدی، بر هرگونه تفاوتی تأکید می‌کنند.

به عنوان مثال، انتشار نهایی2.0 درصدی رشد تولید ناخالص داخلی GDP در مقایسه با خواندن پیشرفته‌ی 4.5 درصدی، در مقایسه با موقعیت مشابهی که درصد هردو (نهایی و پیشرفته) 2.0٪ باشد، وضعیت بدتری دارد. رقم توسعه اقتصادی همیشه طرفداری احساسات مثبت را می‌کند، اما وقتی رقم نهایی تولید ناخالص داخلی کمتر از روند پیشرفته باشد، تأثیر آن در بازار حداقل تا حدی خاموش است.

چگونه شاخص GDP بر بازار فارکس تأثیر میگذارد؟چگونه GDP توسط معامله‌گران فارکس استفاده می‌شود؟

در ادامه به تاثیرات متقابل فارکس و GDP میپردازیم!
سه نوع واکنش اصلی در بازار وجود دارد که یک سرمایه‌گذار یا تریدر می‌تواند هنگام انتشار ارقام تولید ناخالص داخلی انتظار داشته باشد؛

1. یک خوانش تولید ناخالص داخلی کمتر از حد انتظار، به طور کلی باعث فروش ارز داخلی نسبت به همتایان خود خواهد شد. به عنوان مثال، یک رشد تولید ناخالص داخلی بدتر از حد انتظار در انگلیس نشانگر کند شدن اقتصاد و محدود کردن دلار ایالات متحده است. زیرا احتمال افزایش نرخ بهره در ایالات متحده را کاهش می‌دهد. بعلاوه هر چقدر خواندن تولید ناخالص داخلی واقعی پیش‌بینی‌های اقتصاددانان را در پی داشته باشد، ارزش دلار بیشتر کاهش می‌یابد.

2. یک خوانش منطبق با انتظارات،به تجزیه و تحلیل و مقایسه بیشتری توسط بازیگران بازار نیاز دارد. از آنجا که مقادیر پیشرو و نهایی با هم مطابقت دارند و چیزی برای مقایسه وجود ندارد، معامله‌گر باید رقم فعلی را با سه ماهه‌های قبلی و اغلب حتی خواندن سال‌های گذشته جمع کند. این موضوع، ارزیابی بهتر از وضعیت فعلی را تضمین می‌کند، اما از آنجا که این تجزیه و تحلیل، آنی نیست که سر راست باشد و نظرات سرمایه‌گذاران متفاوت است، شما می‌توانید انتظار داشته باشید که عملکرد قیمت حاصل، به گونه‌ای که در بازار وجود دارد، با جزئیات متفاوت باشد.

3. یک توسعه اقتصادی سریعتر از حد انتظار به طور کلی ارز پایه را در مقابل سایر همتایان خود پشتیبانی خواهد کرد. در مورد ما، یک رقم قوی تر تولید ناخالص داخلی به سود دلار ایالات متحده خواهد بود، و به آن اجازه می‌دهد در برابر ارزهای مقابل خود موقعیت کسب کند. هرچه خوانش نهایی GDP بالاتر باشد، پشتیبانی از دلار آمریکا نیز قوی‌تر خواهد بود، بنابراین بیشترین پیشرفت را خواهد داشت.

بازارها بیشترین پاسخ را به انتشار ارقام تولید ناخالص داخلی از ایالات متحده، منطقه اروپا، انگلیس و ژاپن می‌دهند، زیرا پویایی اقتصادی این کشورها بیشترین تأثیر را بر روی احساسات و روند کلی بازار دارد. بنابراین، معامله‌گران باید با دقت تمام، رقم تولید ناخالص داخلی این کشورها را کنترل کنند، اما بیشترین توجه باید به ارقام رشد کشورهایی باشد که ارزهای آنها را تجارت می‌کنید. برای مثال، اگر جفت USD/CAD را معامله می‌کنید، شاخص‌های اقتصادی از ایالات متحده بیرون می‌آیند. و کانادا از اهمیت بالایی برای شما برخوردار خواهد بود.

مثال

نمودار زیر نمایان‌گر این است که چگونه انتشار داده‌های GDP می‌تواند بر یورو/ دلار آمریکا تأثیر بگذارد. شما می‌توانید حرکت نزولی این جفت ارز را به دلیل تقویت دلار در زمان انتشار داده‌های تولید ناخالص داخلی (13:30 GMT) مشاهده کنید. داده‌ها 4.1٪، که بیشتر از انتظارمان که 3.6٪ بود را نشان داد.

نمودار نمایان‌گر این است که چگونه انتشار داده‌های GDP می‌تواند بر یورو/ دلار آمریکا تأثیر بگذارد.

افزایش تولید ناخالص داخلی کشور بین 3.0٪ و 3.5٪ به طور کلی نشان دهنده اقتصاد سالم است، به طوری که چنین سطوح رشد آنقدر متناسب ​​است که خطر تورم بیش از حد را تأمین نمی‌کند. برعکس، رقم نزولی تولید ناخالص داخلی با کاهش تقاضای کلی، منجر به افزایش بیکاری و توقف چرخه تجارت می‌شود.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.